Kızının öğretmenine verdiği cevaptan yola çıkan İskoç mühendis asfalttan çok daha dayanıklı plastiklerden yol yapmayı başardı. İskoç mühendis Toby McCartney’nin küçük kızı, okulda öğretmeniyle ilginç bir diyalog yaşadı. Öğretmenin, “Okyanuslarda ne yaşar?” sorusuna küçük kızın cevabı ‘plastik’ oldu. Bu durum küçük kızın babasını oldukça üzdü. Çocuğunun atıklarla dolu bir dünyada yaşamasını istemeyen McCartney’nin aklına Hindistan’da gördüğü bir yöntem geldi. Hindistan’da yollardaki asfaltta açılan çukurları tamir etmek için yerel halkın plastik atıkları çukura doldurup yaktığını gören McCartney, bu yöntemin aslında yol üretiminde ulanabileceğini düşündü.
Atık plastikleri yol yapımına dahil etmek için çalışmalara başlayan mühendis, yerel geri dönüşüm bölgesinden aldığı plastik atıkları, küçük plastik toplarına dönüştürecek bir sistem geliştirdi. Milyonlarca minik top haline gelen plastik atıkları daha sonra yol yapımında kullanılan karışıma dahil edildi.
ZİFT YERİNE PLASTİK
Yollar genellikle kaya parçaları, kireç taşı ve kumdan yapılıyor. Tüm bunları bir arada tutmak için ise bir petrol ürünü olan zift kullanılıyor. McCartney, plastik topları zift yerine kullanarak hem yolların maliyetini düşürdü hem de plastiklerin çevreyi kirletmesinin önüne geçecek bir yöntem geliştirdi.
KULLANILMAYA BAŞLANDI
Kendi evinin önündeki yolu bu şekilde yeniden yapan McCartney, Macrebur adını verdiği bir girişim kurarak belediyelerle anlaşmaya başladı. İngiltere’nin Cumbria bölgesi bu yeni yöntemi deneyen ilk yerel yönetim oldu. McCartney bu yöntemle yapılan yolların, sıradan yollara göre 5 ila 10 kat daha dayanıklı olabildiğini belirtiyor. İskoç mühendis, bu yolların çoğalması ile birlikte plastik atıkları faydalı bir şekilde kullanıp daha temiz bir dünyaya hem de daha sağlam yollara sahip olunabileceğini savundu.